آمفتامین ماده ای است که به عنوان محرک سیستم عصبی – مرکزی (محرک روانی) شناخته شده است. متأسفانه این ماده به عنوان تقویت کننده حافظه وتسهیل کننده یادگیری توسط دانشجویان و جوانان در موقع امتحانات و همچنین توسط رانندگان کامیون که خواهان بیداری و توجه طولانی مدت هستند مورد سوء مصرف قرار می گیرد.
آمفتامین چون باعث بی اشتهایی می شود برخی افراد از انواع آن ، خودسرانه در درمان چاقی استفاده می کنند. آمفتامین ها به شدت وابستگی روانی ایجاد می کنند . این ترکیبات شامل : متیل فنیدیت ، دکستروآمفتامین و مت آمفتامین هستند .
اسامی رایج :
آمفتامین ، آیس (ICE) ، شیشه یا کریستال (Crystal) ، اکستازی (Ecstasy) و... .
اشکال ظاهری مواد:
آمفتامین ها مواد شیمیایی هستند که به سهولت قابل سنتز و ساخت می باشند. معمولاً به صورت قرص و یا پودرهای سفید رنگ یا قهوه ای روشن عرضه می گردند .
راه های مصرف :
ـ خوراکی : به صورت قرص و گاهی همراه نوشیدنی ها .
ـ تدخین : به همراه سیگار.
ـ استنشاقی : از راه بینی ( انفیه).
ـ تزریق : ازاین طریق اعتیاد بیشتری ایجاد می گردد .
اثرات مصرف :
ـ تندی ضربان قلب و تنفس .
ـ بی اشتهایی
ـ بی خوابی
ـ کاهش وزن
ـ افزایش انرژی
ـ احساس سرخوشی
ـ افزایش تمرکز
ـ برآشفتگی
ـ خشکی دهان
ـ تحریک پذیری
عوارض :
آمفتامین ها از راه دهان سریعاًً جذب می گردند و در عرض یک ساعت علائم آن ها بروز می کند .اثرات مصرف ماده می تواند به مدت 2ـ1 روز در بدن باقی بماند . به طور کلی عوارض مصرف مداوم آمفتامین ها عبارتند از :
ـ ایجاد وابستگی شدید
ـ جنون و علائم شبه اسکیزو فرنی
ـ مشکلات رفتاری و پرخاشگری
ـ افسردگی حاد
ـ خود کشی
علائم مسمومیت :
ـ خونریزی مغزی در اثر افزایش شدید فشار خون
ـ افزایش شدید درجه حرارت بدن
ـ بی نظمی در ضربان قلب
ـ اختلال هوشیاری
ـ تشنج
ـ اغماء و مرگ
ترک :
ـ علائم ترک آمفتامین شامل خستگی ، اضطراب ، اختلال خواب و افسردگی حد اکثر تا 4 روز پس ازترک زیاد بوده و پس از یک هفته کاهش می یابد.
ـ معمولاً داروی خاصی برای ترک تجویز نمی شود.
ـ در هنگام ترک باید بیماران را به نوشیدن آب کافی تشویق کرد.
ـ روزانه سه وعده غذا مصرف کنند.
ـ ورزش های آرام بخش انجام دهند و در هوای آزاد پیاده روی کنند.